Afscheid, zonder vaste eindbestemming …
Drieënhalf jaar lang was Mindelo ons thuis. We bouwden er aan Duchess, aan ons leven samen en ondertussen aan een plan om ooit écht te vertrekken. Nu gooien we de trossen los. Geen vaste eindbestemming, geen strak plan, alleen de wind, de oceaan en een boot die eindelijk klaar (genoeg) is om te gaan.
Na ons avontuur op São Nicolau keren we terug naar Mindelo. Om de boot klaar te maken om dit keer écht te vertrekken.
In december 2022 kwam ik als opstapper vanuit de Canarische Eilanden aan in Mindelo. Ik dacht dat ik er misschien een paar weken zou blijven. Inmiddels zijn we ruim drieënhalf jaar verder. Ik ontmoette Dave, we werden verliefd en samen kochten we een verlaten 43-voet stalen zeilboot: Duchess. De afgelopen twee jaar stonden grotendeels in het teken van haar opknappen. Schuren, schilderen, repareren, sleutelen en vooral heel veel leren. Tussendoor maakten we korte zeiltochten naar andere eilanden, maar we kwamen steeds weer terug naar Mindelo. Tot nu.
We hebben ontzettend lang naar dit moment uitgekeken. Toch valt het afscheid zwaar. Onze laatste avond in Mindelo zitten we in de Marina Bar, samen met de vrienden die we hier in de afgelopen jaren hebben gemaakt. Er gaan een paar torens Super Bock doorheen, we lachen, praten over onze plannen en proberen er niet te veel bij stil te staan dat dit voorlopig de laatste keer is.
Het is bijzonder om te bedenken wat voor goede vriendschappen ik hier heb opgebouwd. Toen ik in 2022 in Mindelo aankwam, kende ik niemand. Ik had nooit verwacht dat ik in zo’n relatief korte tijd zulke goede vrienden zou maken. Sommige mensen zijn inmiddels zo belangrijk voor me geworden dat het vreemd voelt om zomaar te zeggen: we gaan. Voor Dave is het natuurlijk nog veel moeilijker. Hij is hier geboren en getogen en laat familie, vrienden en alles wat vertrouwd is achter. We weten dat we willen vertrekken. We weten ook dat we hier waarschijnlijk ook weer terug komen. Maar toch voelt het als een einde.
De volgende ochtend maken we de boot klaar voor vertrek. Alles zit aan boord, de laatste boodschappen zijn gedaan, we laten nog even snel een souvenirtje achter in de Marina Bar en nemen afscheid van de mensen die we nog tegenkomen. Dan maken we de laatste lijnen los en varen Mindelo uit. Na jaren van dromen, plannen, klussen en uitstellen verdwijnt Mindelo langzaam achter ons. Duchess is onderweg.
Het zeilen is duidelijk weer even wennen. We hijsen de zeilen, prutsen met de reeflijnen en proberen ons opnieuw te herinneren hoe alles ook alweer werkt. Na twee jaar waarin we vooral aan Duchess hebben gewerkt en maar af en toe hebben gezeild, voelt het bijna alsof we onze eigen boot opnieuw leren kennen. Uiteindelijk staat alles goed. Duchess loopt vijf tot zes knopen halve wind en langzaam komt dat vertrouwde gevoel terug.
Onze eerste bestemming is Porto Novo op Santo Antão, slechts 12,5 zeemijl verderop. Dave’s moeder woont daar, en we willen voor ons vertrek nog wat tijd met zijn familie doorbrengen. In Porto Novo pikken we een mooring op die een vriend van Dave voor ons heeft geregeld. Dat is prettig, want de baai is behoorlijk open en vanaf de bergen kunnen flinke valwinden naar beneden komen. We blijven twee weken. We brengen veel tijd door met Dave’s familie, ik werk online en Dave klust wat aan de boot. Ook krijgt hij via zijn nieuwe bedrijf als @mechanic_onboard zijn eerste echte klus binnen. Dan is het weer tijd om afscheid te nemen, dit keer van Dave’s familie. We kussen en knuffelen ze vaarwel. Zijn moeder drukt me nog op het hart dat ik goed voor haar enige zoon moet zorgen. Opnieuw maken we de lijnen los en laten ook Porto Novo achter ons. Op naar het volgende eiland.
Onze volgende bestemming is São Nicolau. Voor ons een beruchte bestemming. Onze vorige tocht naar São Nicolau verliep nu niet bepaald soepel. Toch voelt het goed om terug te komen. Deze keer verloopt de overtocht een stuk rustiger. We leggen bijna 50 mijl af in ongeveer elf uur. Wanneer we het eiland naderen, is de zon al onder. In het donker zoeken we een plek om te ankeren en uiteindelijk laten we het anker vallen achter een vissersboot.
De dagen daarna genieten we van São Nicolau. We spreken af met vrienden, eten buiten de deur en vullen onze diesel- en watertanks bij via een bevriende lokale visser. Voor het eerst sinds ons vertrek voelt het alsof we echt onderweg zijn. Geen haast, geen schema. Gewoon een paar dagen ergens blijven en daarna weer kijken wat de volgende stap wordt. Die volgende stap zou Preguiça moeten zijn. Alleen heeft Duchess daar andere plannen voor.
We maken ons klaar om te vertrekken. Alles staat klaar en we draaien de sleutel om. Niets. We proberen het nog een keer. Nog steeds niets. Wanneer we de motorruimte openen, zien we al snel dat er iets goed mis is. Er staat water in de motor. Meteen schieten er allerlei doemscenario’s door ons hoofd. Naast ons ligt een boot die hier al jaren voor anker ligt. Ooit raakte die hier gestrand nadat de motor het begaf. De boot is nooit meer weggegaan. Inmiddels hebben de eigenaren haar opgegeven en hebben ze haar gedoneerd aan het lokale vissersmuseum. Kijkend naar die boot zien we onszelf al helemaal voor ons: gestrand op São Nicolau, Duchess als permanente museumboot en wij als nieuwe lokale bewoners. En dat net nu we eindelijk aan onze reis zijn begonnen.
Gelukkig heeft Dave vrij snel door wat er aan de hand is. Een slang is losgeraakt en daardoor is er water in de motor terechtgekomen. En dan begint het sleutelen. Dave haalt de hele motor uit elkaar, verwijdert al het water, behandelt alles grondig met WD-40, ververst de olie en vervangt de filters. Na twee zenuwslopende dagen klussen komt het moment van de waarheid. Dave draait de sleutel om, hij slaat aan. We kijken elkaar aan, hij draait. Er valt een last van onze schouders, wat een opluchting. We laten hem een tijdje lopen en luisteren naar ieder geluid alsof ons leven ervan afhangt. Maar alles klinkt normaal. De motor draait weer als een zonnetje. Op zo’n moment ben ik heel blij met een mechanical engineer aan boord. Dit had een stuk slechter kunnen aflopen.
Preguiça laten we uiteindelijk zitten. We varen naar Carriçal, aan de andere kant van São Nicolau. Daar laten we het anker vallen in een prachtige, rustige baai. Voor ons ligt de volgende stap van ons avontuur: onze eerste volledige nacht op zee. Maar dat is een verhaal voor de volgende keer.
Voor nu kijken we naar Duchess, die rustig voor anker ligt. Na drieënhalf jaar Mindelo zijn we eindelijk los. Niet alleen van de kade, maar ook van het leven dat we daar zo lang hebben opgebouwd. En hoewel we nog steeds geen idee hebben waar dit allemaal gaat eindigen, weten we één ding zeker: we zijn onderweg.
Karlijn Ballemans
Wil je onze avonturen met Duchess op de voet volgen? Check ons dan op Instagram @sailingduchess @mechanic_onboard
