Jeddah/Delfzijl met twee Volvo 60’s #4: ‘Het havencomplex kom je alleen af met politie-escorte’

Willem Jan Landman is met een groep zeilers op twee Volvo 60’s onderweg van Jeddah naar Delfzijl. Samen met Pindar Sailing willen ze de boten uitrusten en gebruiken om de zeilsport diverser te maken. In een serie verhalen vertelt hij over de tocht dwars door de Rode Zee, het Suezkanaal en de Middellandse Zee.

In Ismaïlia, treffen we Nico en zijn crewleden Diego en Agustin weer. Dat was een mooi weerzien en hoog tijd voor een biertje. Port Suez Ismaïlia is een internationale transit jachthaven met prachtige faciliteiten en grote betonnen steigerdelen. Wij lagen er met een paar passanten en enkele lokale boten.

In Ismaïlia maken we de balans op na een heftige week varen voor beide teams. Er is
onderhoud nodig aan beide boten, maar vooral aan Jeddah 2 met waterschade. We
ontdekken dat één van de waterballastafsluiters lekt en heeft gezorgd voor wateroverlast.
Door een tijdelijke cover over de afsluiter te lamineren en onderwater de klep dicht te smeren
met onderwater epoxy putty voorkomen we erger. Lokale duikers helpen ons hierbij.
Helaas ziet Nico de vervolgreis niet meer zitten als schipper en heeft ook Diego moeite met
doorzeilen op de Jeddah 2. Nico vertrekt terug naar Valencia op onze dag van vertrek.
Samen met Andres besluit ik om als schipper te gaan varen op de Jeddah 2 en dat Diego
overstapt naar Andres. Andres, Seba en Diego varen door op Jeddah 1 en ikzelf vaar met
Agustin én een vriend van Nico, Vicente, die uit Frankrijk komt invliegen.

De voorbereiding duurt vrij lang door het lamineren, we verkassen daarvoor ook naar een
hotel om bij te slapen en de crew gaat even op bezoek in Cairo voor ontpanning en bij de
piramides.

Ikzelf blijf aan boord en ga op zoek naar de materialen welke we nodig hebben voor alle klussen. En dat valt nog niet mee in deze stad. Bouwmarkten kennen ze hier niet, het zijn meer doe-het-zelf zaken en dan gericht op bijvoorbeeld schilderen, met soms extra gereedschappen.

Ismaïlia is een Noord Afrikaanse stad. Er is van alles te krijgen, maar je zoekt je een ongeluk. De mensen zijn enorm behulpzaam en steeds vaker kom ik mensen tegen die mij herkennen. Vaak vragen ze dan of ze kunnen helpen. Of jongeren die even een boks geven. Ik denk dat ze lachen om mijn lengte. Ik steek ruim boven de gemiddelde inwoner van Ismaïlia uit.

Het vertrek uit Ismaïlia, ging op een officiële douane check out met onze lokale agents Mustafa én Gouda. De douane lijkt op een airport situatie met aan de poort de bagage scan en daarna een stamp out moment op kantoor.

Het havencomplex is compleet gated (omheind met een hek, red.) en alleen met toestemming kom je er binnen. Naar buiten ging in ons geval van een groep vaak met politie escorte en twee taxi’s. Naar het hotel of met Nico naar het vliegveld van Caïro. Een politie-auto ervoor en eentje erachter. Alsof we de
koning zijn.

Wij kunnen na het uitchecken maar één kant op en dat is naar de boten. Andres gooit als
eerste los en wij volgen in zijn spoor. We hebben beide weer een loods aan boord.
Op het Suezkanaal varen we aan bakboordzijde van het vaarwater tegen de scheepvaart
in. Achterop komende vrachtschepen houden de tweede geul aan.
Ook aan de oevers weer veel militaire bases. Heel veel lokale vissersbootjes komen we tegen, met gordijnen als zeil. Het lijken wel families die samenwerken, roeien, zeilen, netten uitgooien of binnenhalen. En soms rakelings dichtbij de vrachtschepen van honderden meters lang.

Andres pakt op het eerste deel van de dag een voorsprong en pas vlak voor Port Saïd komen we langszij. We arriveren in het donker in Port Saïd. Onze loods gaat van boord en we varen rustig door naar de Middellandse Zee, zodat Andres ons kan oplopen. In Port Saïd is geen mogelijkheid om aan te meren. We worden verzocht om gelijk koers te zetten naar Cyprus, zo’n 230 mijl noordwaarts. Waar we in de Aiya Napa Marina een ligplaats hebben gereserveerd.

Willem Jan Landman

Reacties

Reacties