‘Er hangt een vuil hemd in de lucht’
‘Er hangt een vuil hemd in de lucht.’ Ome Kees wijst naar een klein grijs wolkje tussen de blauwe massa. Niemand reageert. De mannen kletsen door en Gerie wast in de kajuit de bekers af. BAM!
Read more‘Er hangt een vuil hemd in de lucht.’ Ome Kees wijst naar een klein grijs wolkje tussen de blauwe massa. Niemand reageert. De mannen kletsen door en Gerie wast in de kajuit de bekers af. BAM!
Read moreBuiten is nooit meer dan negen stappen ver. Voor de duizendste keer tel ik de negen passen naar buiten. Een val tikt tegen de mast en even denk ik dat er iemand op de deur klopt. Alle losse geluiden zijn als een orkest van de boot en golven. Ik snap dat sirenen echt bestaan.
Read moreAls ik ernaar vraag of je weet wat je aan boord moet doen, hoor ik vaak genoeg gekscherend, oh we zijn goed verzekerd… maar ook: ja, wel vaker aan gedacht maar het komt er steeds niet van…Nu met Valentijnsdag in het vizier, is het een mooie gelegenheid om knopen door te hakken.
Plan een reanimatiecursus. Dat is toch een mooi Valentijnskado?!
Zes uur heen. Zes uur terug. Zes uur heen. Zes uur terug. Zes uur heen. Ruim een dag al drijven we heen en weer op het Kanaal voor the Isle of Wight. Te weinig wind om los te komen uit dit eindeloos patroon.
Op de shipping lane vijf mijl verderop is het druk. Het konden automaten zijn, robots, denkende machines met als doel het varen van een rechte lijn.
Het is al heel wat jaartjes geleden dat Delta Lloyd besloot de zeilwereld in Nederland te omarmen. Natuurlijk dankzij de toenmalige zeilgekke CEO Niek Hoek. Maar je moet het toch maar durven en doen. Miljoenen is er de afgelopen jaren in de naam Delta Lloyd en onze sport gestoken. En nu, door een last minute besluit van een Taiwanese CEO, ziet de Nederlandse zeilwereld er opeens heel anders uit.
Read moreOveral om me heen knipperen witte lichtjes in vaste patronen. Lastig te zien hoe ver weg ze zijn. Maar wat zo gek is, beide bakens kan ik op de kaart niet vinden. Mijn blik blijft plakken op iets donkers schuin voor me. Het is zwarter dan zwart en het lijkt hoog en massief. Is dat een rood lichtje?
Read moreGerie Smits eerste race bij de Blauwe Wimpel met de Xtra dry: een valse start?! Dat meen je niet. De rest hoor ik niet meer. Stom. Hoe kan het dat ik de verkeerde startlijn had. Ik heb het honderd, nee duizend keer gecheckt.
Read moreDe marifoon vlak achter me geeft stemmen aan een vreemde wereld.
Kalikoba. Kalikoba. Zero Six Zero Six.
Red to red, red to red is oké with me.
Ik leun tegen het aanrecht in de onverlichte kajuit en eet veel te zoete koekjes met rozijnen. Thuis zou ik ze geen blik waardig keuren en een appel pakken, maar oude gewoonten hebben hier aan boord geen waarde.
Windkracht 5 tegen. De ene bui naar de andere valt uit de lucht. Telkens moet ik uitwijken voor een binnenvaartschip. Het water druipt van mijn capuchon. Mij wordt best wel eens de vraag gesteld ‘wat ik zo leuk vind aan zeilen?’ En op momenten als deze weet ik dat zelf eigenlijk ook niet. Maar ja; Wat moet je elkaar anders vertellen bij de borrel? Over mooi weer zeilen ben je immers zo uitgepraat.
Read more‘Zie je die muur? Je moet ongeveer naar het midden koersen.’
De schipper wijst naar een ongenaakbare muur die de haven afschermt tegen het geweld van de zee. Uiterst links en rechts in de muur zijn kleine openingen die naar binnen leiden.
‘Hoe dicht bij die muur kan ik komen?’ roep ik nog. Hij lacht en schudt zijn hoofd. ‘Stuur naar het midden van de muur, kijk dan wat je koers is en blijf die varen, wat er ook gebeurt.’