Lotte op zee: ‘Zon, zee, gezelligheid, leren en vet veel plezier’
Als ik de afgelopen weken aan boord in een paar woorden zou moeten beschrijven zou dit het worden.
Als ik de afgelopen weken aan boord in een paar woorden zou moeten beschrijven zou dit het worden. Van Tenerife zijn we over de Atlantische Oceaan naar Dominica gezeild. We vertrokken op 27 november naar de andere kant van de oceaan. Al snel kom je in het vaste ritme van het leven aan boord. Eerst heb je twee dagen school, dan weer twee dagen wacht. Gek toch hoe snel zulke dingen als: zullen we eventjes in de mast chillen op dertig meter hoogte?, alledaags beginnen te klinken. Dit wil niet zeggen dat ik niet af en toe een momentje neem om om me heen te kijken en goed te beseffen dat ik hier ben! Regelmatig doe ik dat met een boekje op het dak van het werkhok of op het achterdek.
Op het moment zit ik in de salon, met een stuk of vijftien andere SaS’ers om me heen. Ook hier hebben we soms moeite met deadlines (; .Toch neem ik de tijd om hier een prachtverslag van te maken. Waar waren we gebleven?
21 dagen zijn we op zee geweest, met overal waar je kijkt het eindeloze oppervlakte van de zee. De pakjesboot twaalf kwam ook nog langs met Sint en Piet. Ieder maakte een mooie tekening, waarna we wakker werden met een heerlijke chocoladeletter in onze schoenen. We hadden voor vijf december een gedicht voor een andere wacht gemaakt. Het werd eerder een soort roast, (wel nog een acceptabele uiteraard). We (mijn wacht) kregen een van karton gemaakte krat en kartonnen groente, voor ons wachtklusje de groente keren. Ook zijn er sterrenhemels waar we steeds meer over leren. Tijdens de wachten checken we vaak welke sterrenbeelden we zien. Nu zijn het steeds dezelfde die we iedere keer herkennen. Er ligt een sterrenkundeboek aan boord, misschien dat ik dat er later even bij pak.
Tussendoor hebben we iets ongelofelijk gaafs gezien. Terwijl je je lunch aan het eten bent zie je ineens iets typisch uit het water steken. Je kijkt iets beter en het komt steeds dichterbij. Walvissen!! Langzaamaan werd het tijd om alles wat we tot nu toe geleerd hadden, bij de wachten, in de keuken, op een of andere manier te gebruiken. Het werd namelijk tijd voor onze eerste echte scheepsovername. Daarover vertel ik later meer.
Na deze scheepsovername kwamen we aan in Dominica. Voor de eerste keer zetten we weer een voet aan land. Het viel me gelijk op hoe vriendelijk de Dominicanen zijn. Iedereen spreekt elkaar hier aan. Alle huizen zijn in vrolijke kleuren en je kunt het verschil tussen bedrijven, woonhuizen en horeca vrijwel niet zien. De bouwvakkers waar we langsliepen maakten er een uitgebreid feestje van, met Dominicaanse muziek. En de meeste mensen lopen hier met een brede glimlach rond.
Daarna hadden we nog de hutwissel. Nu ben ik bij de wachten, keukendiensten en in de hut weer omringd met nieuwe mensen. We hebben ook een drie dagen durende excursie gehad in Dominica waar we veel cultuur en natuur proefden en zagen.
De eerste dag van de excursie gingen we op een hike naar de Boiling Lakes. Ik besloot dit op mijn teva’s (slippers, red) te doen. Ik gleed steeds uit. Als je genoeg om je heen kijkt besef je hoe prachtig het is. Je hield je vast aan lianen en we hadden papagaaien gehoord. We gingen zwemmen in een soort natuurlijk warm bad. De dag daarna gingen we zwemmen in twee grotten en kregen we een drum workshop. De drumworkshop vond ik fantastisch.
Ook hadden we een canonmaking workshop. Hier ging je met een bamboestok een luide knal maken. Zelf heb ik deze workshop niet uitgevoerd, ik was te fanatiek met de muziek bezig. Wel heb ik de indrukwekkende knallen gehoord. De dag hierna gingen we snorkelen bij het Champagne Reef. Daar zag je de luchtbelletjes uit de grond komen en we kwamen een schildpad tegen.
De volgende dag hadden we weer vrije tijd. Met een tiental SaS’ers kregen we een tour op een
bootje door de grootste rivier van het eiland. Je kon er slechts één mijl landinwaarts op varen, omdat
die rivier dan niet meer begaanbaar is omdat het te ondiep wordt. We voeren door de talloze
palmbomen, zagen enorme krabben en een leguaan. Daarna gingen we nog door het stadje lopen en
lunchen.
In Nederland was het al kerstavond dus het was leuk dat we nog konden bellen. En toen werd tijd voor kerst aan boord!! Bij kerstavond hadden een aantal mensen een heerlijk kerstmenu in elkaar geflanst. We hadden eerst nog een uitgebreide borrel en uiteraard veel goede gesprekken met elkaar. Eerste kerstdag hadden we het stiltemoment. Dit houdt in dat je vier uurtjes op jezelf zit met een boekje en dan schrijf je een brief met onder andere doelen voor jezelf over een paar maanden. Op deze manier staan we er echt goed bij stil van wat voor geluk we mogen spreken hier te zijn.
Toen we terugkwamen aan boord kregen we onze kerstdoos van thuis. Sommige moesten een traantje laten bij openen, het is ook wel ontroerend om zoiets van thuis mee te krijgen. Toen werd het langzamerhand tijd om het schip klaar te maken voor vertrek richting Curaçao. We zijn vier dagen op zee geweest; de Pontjesbrug opende en we voeren Willemstad in. Een mede-SaS’er fikste een rondleiding op ons buurschip, het privéjacht genaamd Voyager. Zo zagen we de privéhelikopter in het negentig meter lange schip en spraken we de kapitein. De bemanning vist haaien uit het water om ze tags te geven, om ze vervolgens weer terug te gooien. Zo halen ze informatie op voor wetenschappelijk onderzoek. De bemanning was echt super gastvrij en vriendelijk. Bijzonder toch om toegelaten te worden op zo’n schip!? Ook houden ze een verslag bij of de plek waar ze komen de moeite waard is om te bezoeken voor de eigenaar.
Na deze tour gingen we vroeg naar bed, want morgen was oudjaarsdag. Oud en nieuw was sowieso
een van de leukste ooit voor mij. We hadden een feestje en bespraken elkaars goede voornemens,
gingen aftellen en hadden lekkere snacks. Rond twaalf uur gingen we vuurwerk bekijken vanaf de
kade, want in Curaçao steken ze net als thuis vuurwerk af bij oud en nieuw. Op naar 2026 en
het volgende reisverslag!
Scheepsovername Dominica
Deze driemaster barkentijn gingen we zelfstandig besturen, zonder dat de bemanning en volwassenen aan boord meehielpen. Dat houdt in dat iedereen solliciteerde voor een taak aan boord. Zo was er een keukenteam met chef-kok, een hotelmanager, stuurmannen, een social media-team en nog vele andere rollen. Met volle vertrouwen in onze kapitein, ook een SaS’er, gingen we de scheepsovername in. Uiteindelijk is vrijwel alles soepel verlopen, op een gijp en een paar buitjes na. Met de activiteiten van het animatieteam was iedereen ook erg tevreden. We sloten de scheepsovername zelfs af met een bonte avond. Al met al een zeer geslaagde scheepsovername!
Lotte Cobben
Lotte vaart eind 2025 mee met School at Sea. Dit is een reis, waarbij je samen met 36 jonge scholieren de Atlantische oceaan oversteekt, naar de Caraïben en weer terug. De complete reis duurt een half jaar en de leerlingen worden geacht de kosten van de reis (grotendeels) zelf bij elkaar te krijgen. Lotte krijgt onder andere ook support van Helly Hansen zeilkleding.
Kijk op de site van Lotte hoe ze dat doet en lees op Zeilhelden hoe zij zich voorbereidt en hoe zij de reis ervaart.
