Mee met de Zeezeilers: Eilandhoppen rond de Azoren
Ruim 40 jaar geleden begonnen op het voormalige eiland Marken, zijn De Zeezeilers alweer jaren gevestigd in Harlingen van waaruit zij hun instructietochten plannen. Voor de deur de Waddenzee, een van de meest unieke en uitdagende zeilgebieden in Europa als het gaat om navigatie en tochtplanning. Bij De Zeezeilers kan je terecht voor theoretische en praktische CWO of RYA-cursussen of avontuurlijke tochten en oceaanoversteken. De instructeurs zijn ervaren en gecertificeerde zeezeilers die er plezier in hebben hun kennis over te brengen op de cursisten. Op Zeilhelden vertellen zij of de cursisten iedere maand over hun ervaringen.
Dag 1 – We vliegen via Porto naar Azoren. Naar de haven van Ponta delgada op Sao Miguel. En we hebben de boot Victoria gevonden hoor! Jeeesus wat een mooie boot en dat is ons huis de komende dagen! Haha wat gaaf dat we hier zijn!! We eten tapas in een leuke tent in het stadje en maken kennis met elkaar. De bemanning is leuk denk ik, Harold en Cathelijne , Maartje, Ronald, Ariane en ik en de schipper Jan-Paul. Ik heb een lekker bed en ga slapen. Heb veel zin in morgen!
Dag 2 – Lekker geslapen aan boord. We liggen voor in de punt met een groot luik, alsof we in de buitenlucht slapen. Vanochtend na het ontbijt instructies over de boot, beginnen met de veiligheidsinstructies. Dat zijn er veel! Ik merk dat ik het al leer kennen en ik vind ook dat er veel maatregelen zijn genomen om alles zo veilig mogelijk te maken. Daarna bootinstructies, alle boten zijn anders. Deze boot is behoorlijk veel groter dan de andere boten waar ik ooit op heb gevaren. We koken nog een lekkere soep en vertrekken tegen een uur of 12. Vandaag gaan we ‘in slingeren’, wennen aan de boot, hoe snel reageert de boot en wat zijn de procedures voor overstag, bulletalie en reven. Dat is ook bij alle boten anders.
Het is echt Azorens weer, wolken blauwe lucht ca. 20graden en windkracht 4-5.
We zetten koers naar een klein eilandje voor de kust, daar gaan we omheen en weer terug naar dezelfde haven op San Miquel. 10 nm heen en 10 terug. Het is gezellig aan boord en een soort van relax omdat de boot zo stabiel licht en lekker ruim is. Om 17h lopen we weer de haven in. Een mooie zeildag, superfijn om hier te zijn, heel bijzonder! Nu lekker aan de borrel en vanavond in het stadje eten. Gezellig gegeten en op tijd mn bed in. Morgen gaan we de grootste overtocht van deze week doen, 20 uur varen, we gaan wacht lopen, ik geloof 3 uur op 6 uur af, spannend! Heb ik nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan.
Dag 3 – We nemen eerst een duik, heel leuk in een soort natuurlijk bad, in zee in een baai. Daarna overleggen we het reisplan; we hebben nu nog 9 dagen, waarvan 2 momenten vast staan, dag 9 moeten we in Horta zijn en dag 11 Terceira. We zijn nu op dag 3. We besluiten vandaag naar Terceira te varen , 95 nm ongeveer 16 uur varen. Ik had ook wel rechtstreeks naar Horta gewild, dat is 26 uur varen, gewoon om dat mee te maken. En ben ook heel okay met Terceira. We hebben er een leuk, leerzaam overleg over, maken een reisplan, inclusief waypoints, beslismomenten, koersen en tijden. We gaan 3 uur op, 6 uur af wacht lopen.
Harold en ik worden bij elkaar gezet ( team lawaai), Ariane en Ronald (de wacht na ons) en Cathelijne en Maartje. We lunchen eerst en vertrekken om 15h zodat we rond 7h morgenochtend aankomen in de haven van Terceira, we hebben 99nM voor de boeg. Ik vind het spannend zo midden in de nacht te varen en hoop dat we geen aanvaring krijgen met een walvis! We zijn onderweg en de wind neemt wat af. Prachtige zonsondergang, heel relaxed aan boord. Mijn wacht is van 19-22h, we zien een mooie zonsondergang. En een paar keer dolfijnen. De wind zit niet mee, voor onze koers moeten we recht tegen de wind in. Het is overal mega diep dus we maken 2 lange rakken zodat we vaart houden. Om 22h zit mijn wacht erop samen met Harold en ga ik slapen op de bank. Heel leuk dit! Over 6 uur mijn volgende wacht.
We gaaaaaaan! Zooo leuk dit! Wat een avontuur. Ook best spannend. Heb nog nooit op een oceaan gezeild. En dat gaan we allemaal doen.
Dag 4 – Onze volgende wacht is om 04h tot 07h. Ik heb een paar uurtjes geslapen, de boot stampt behoorlijk. Als ik wakker word, voel ik me niet top, beetje zeeziek maar okay. Ik kom buiten in het donker met een geweldige sterrenhemel, we zien de Melkweg. We varen naar de zonsopgang, helaas wordt het bewolkt en komt de zon stiekem op. Ik sleur mezelf door m’n wacht en kan gelukkig om 7h nog een dutje doen. Na anderhalf uur slapen voel ik me weer top en zijn we bijna in de haven van Terceira. Terceira heeft 2 havens waar wij in kunnen liggen, we gaan naar Angra do Heroismo. Een idyllisch stadje. Oud, authentiek alsof je 100 jaar terug stapt. Het is werelderfgoed en het mooiste stadje van de Azoren. Rond 9h lopen we de haven binnen, ben best blij dat we niet nog 10 uur verder moeten. Na een gezellig ontbijt en een duik bij het idyllische stads strandje ben ik weer helemaal life & kicking! We gaan zo het stadje in. Je kunt hier heel lekker vis eten!
Vanavond goddelijk gegeten, bij Beira Mar San Mateo kakelverse vis, de hele tafel vol kreeft en vis van de gril, puur eten. En plaatselijke desserts, heerlijk!
Dag 5 – We beginnen met een lekkere duik op het prachtige zwemplekje. Heerlijk wakker geworden, lekker weer, relaxed, heerlijk geslapen, helemaal top. Na een lekker ontbijt op het dek gaan we nu de reis voorbereiden. We gaan vandaag naar de andere haven op Terceira. Het is lekker weer. Op de Azoren heb je elke dag zon, elke dag regen ( eventjes) en tot nu toe elke dag wind, ca 4-5). We varen rond 12h de haven uit, fijn dat we een relaxte start hebben na de grote tocht van gisteren. Ik mag beginnen met sturen en de wind wakkert een beetje aan, echt te gek zeilweer, aan de wind en gaan! Ik haal net de 9.2 knots. Onderweg worden de golven behoorlijk hoog, helemaal tegen het eind. JP zegt dat ze max 1,5 meter zijn, nou echt niet, minimaal 4 meter af en toe. Rond 17:30 lopen we de haven in, na 27 nm. Weer in een mooi stadje. We hebben het gezellig aan boord, JP is een relaxte schipper, duidelijk en ook relaxt. Harold zit vol grappen en grollen en ik lach te hard bijna overal om. Superleuk dat we het gezellig hebben met z’n allen!
We liggen nu lekker in de avond zon na de borrel. Maartje staat te koken, we eten aan boord vanavond
Dag 6 – Het plan van vandaag is om naar Graciosa te varen, een eiland boven Terceira. Maar het blijkt geen goede plek, de marina is eigenlijk niet toegankelijk met ons schip, dan zouden we in de vissershaven moeten liggen en dat is niet comfortabel tegen een hoge muur. We wijken uit naar Sao Jorge, een lang gerekt eiland in het midden van de Azoren, in totaal 60 nM varen. We vertrekken in de stromende regen, maar als snel wordt het lekker weer. We varen met de melkmeid, strak vóor de wind. Heerlijke koers. Het is gezellig aan boord. Op een gegeven moment ligt iedereen te slapen buiten aan boord, één stuurman. Heel relaxt. We zien een hele school dolfijnen, die lang voor onze boeg blijven zwemmen en spelen, prachtig!
We zijn nog wel even onderweg en Ronald en Ariane koken een heerlijke tomaten/linzen soep en broodjes met Guacamole. We cruisen heel relaxed de avond in richting punt van het eiland van Sao Jorge. Dan is het donker en besluiten we te gaan ankeren (in het donker!) ipv de haven in te lopen. Sowieso leuk om te ankeren één nacht. Het ankeren is best ingewikkeld want het is behoorlijk donker. We zoeken met zoeklicht, kaart, plotter en dieptemeter naar de juiste plek. Om 00h zitten we aan een afzakkertje met een voldaan en rozig gevoel van een prachtige zeildag. We missen nu wel de Beerenburger of eigenlijk een Juttersbitter, dat hoort toch echt op een Nederlands schip.
We hebben wel een ananas likeur aan boord, meegelift vanuit de Caribbean, van de geur en de aanblik alleen al val je flauw
DAG 6 – ‘ s Ochtends mn bed uit en dan zo vanaf de boot het water in, dat is voor mij ultiem vakantie gevoel. We ligt in een mooi baaitje, met zicht op de haven op het dorpje en een rotsmuur met vogels die s ‘avonds een heel apart geluid maken. Na het ontbijt wordt het bij bootje, een rib opgeblazen en lopen het dorpje in om een lekkere koffie en een Pastel de nata te scoren. We hebben een hoop lol aan boord, we lachen veel en hebben elkaar veel te vertellen, heel gezellig. Vanmiddag is het plan om een stuk te zeilen tussen de eilanden door en dan weer in dezelfde baai voor anker. En het plan is ook om te chillen op het dek in het zonnetje. We gaan voor een wandeling. Een taxibusje rijdt ons naar Topo de Serra op ruim 900 meter en vandaar uit wandelen we een stukje over de top naar de noordkant van het eiland en dan helemaal naar beneden, wandeling van ongeveer 3.5 uur. Hele mooie wandeling, het is zoo groen om ons heen, alles groeit weelderig alsof we in de jungle lopen.
We jagen hier en daar een stier/koe met kalf van het pad, ik vind het prachtig. Het stuk langs de kust is bijzonder, met een paar huizen in kleine groepjes bij elkaar, afgesloten van de buitenwereld. Je kunt er alleen met een quad komen. Om 19h pikt de taxi ons weer op in Faja dos Cubres. We gaan rechtstreeks naar het restaurant, daar hebben we het koud buiten op het terras. We bestellen allemaal een Portje en besluiten meteen 2 flessen in te checken. Voor aan boord, de komende dagen. Het eten is niet te hakken behalve de zeebaars die ik niet heb besteld.
Het wordt heel gezellig we lachen ons kapot. Om een uur of 22h gaan we weer met het bij bootje terug naar de Victoria daar maken we de Port soldaat die nog voor de hele week is bedoeld en zingen de nacht in, rond 01h heb ik spierpijn in mn kaken van het lachen en kan ik nog net mn hut vinden.
Dag 7 – Ben een beetje brak als ik op sta, een duik vanaf de boot doet wonderen. En later een warme douche en ik ben weer life & kicking. We starten langzaam op, lopen nog even langs onze favoriete koffie plek in het dorp en na een lekkere gebakken ei lunch gaan we los om naar Horta te varen. Lekker windje, ruime wind naar Horta, tussen de 2 eilanden door, Sao Jorge en Pico. Echt walvismoment maar helaas geen walvis te bekennen ondanks de date van Harold met een joekel van een walvis, ze komt niet opdagen. We hebben een te gekke koers en surfen zo ongeveer op de golven in 3,5 uur naar Horta.
We zijn verrassend fit na de bonte avond gisteren, af en toe gaat er even iemand onder zeil voor een powernap. Ik leer weer veel deze week, vanmiddag was dat strijken van het grootzeil op volle zee en dan niet met de kop in de wind maar aan de wind varen. Door de lazy jacks valt het zeil niet op het dek maar blijft het bij de giek. Dat is anders dan ik gewend ben. Vind het erg leuk om continu weer wat te leren. We lopen tegen 18h de haven van Horta binnen. Horta is dé zeil plek, waar alle zeilboten binnenlopen na de trans-Atlantische oversteek. In de haven ligt een Swan 100, de Alalunga uit Basel. Prachtig schip, niet normaal. We gaan voor anker, de haven is overvol en ook veel schepen voor anker. Na een plop moment stappen we in het bijbootje om naar de kant te gaan, ik doe m’n best om te sturen, dat lukt bijna. We gaan naar Peters café, als je op de Azoren bent geweest en je bent niet bij Peters café geweest, dan ben je eigenlijk niet op de Azoren geweest. Een heel oude café waar je ook kan eten, en hoe! Heerlijk stuk tonijn gegeten. Het café hangt vol met allerlei vlaggen en memorabilia’s van allerlei schepen. Al 106 jaar lang.
We drinken nog een portje en call it a day. Weer een mooie dag en heel bijzonder om hier te zijn, wat een geweldig avontuur!
Dag 8 – Vandaag worden we wakker in de regen en de wind, het is een grauwe toestand. En geen ochtendduik vanochtend. We willen iets doen, wandelen, whale watching en we besluiten om een stuk te gaan zeilen, heel verrassend. We gaan eerst bijtanken, alles is op. Ondertussen lopen Ariane, Maartje en ik naar de Alalunga, de mega Swan, om te kijken of we daar mogen aanmonsteren, helaas we krijgen nul aandacht, ook niet op de waiting list, wel een mooie foto! Eigenlijk vinden we onze Swan ook veel leuker, sowieso, ook de bemanning, sowieso.
Op de Azoren zie je overal muur/vloerschilderingen. Het is een soort bewijs dat je hier was een soort I was here en dan met de info van de boot. Hoor net dat het een oud Portugees bijgeloof is dat als je zo’n talisman achterlaat dat je een behouden vaart hebt.
In Horta is het tot een kunst verheven. Van de Victoria is er ook eentje. Inmiddels is het weer opgeklaard en hebben we weer een prachtige zeil tocht, lekker windje, mooie golven. We leren ‘bijliggen’ dat is stil liggen aan de wind met de zeilen bak. Ook leren we een heel klein rondje draaien met volle zeilen. Om 18h ankeren we weer bij de haven en na het borrel moment gaan we strak door naar Café Sport en borrelen en eten we in het café , heul gezellig. Harold vertelt een hilarisch en mega smerig verhaal over een verstopte holdingtank, we liggen gevloerd van lachen. Ook checken we dé hoodies van Peters Sport Café.
00h gaan we met het bij bootje terug naar de boot. Was weer een mooie dag, lekker gezeild, mooie en bijzondere plek, leuke mensen. We hebben het goed, mega goed!
Dag 9 – We worden wakker met een heerlijke ochtendzon en gaan zwemmen op een prachtige plek aan de rand van het dorpje. Eigenlijk heeft het een slecht aura. Aan de rand van de baai staat een wit gebouw, dat is de oude walvissenfabriek. De arme dieren werden door de walvisvaarders de baai binnen gesleurd, onder een soort poort in het witte gebouw gesleept en daar werden ze in mootjes gehakt. Tijdens het
zwemmen heb ik excuses gemaakt aan de walvissen voor deze weerzinwekkende praktijken. We vinden een mooie ontbijtplek, met zicht op de baai. We hebben inmiddels een co-schipper aan boord, Silvain, hij gaat de boot overnemen op Terceira. We lunchen in onze stamkroeg Peters café (we zijn heel eenkennig) en melden ons om 14h bij Naturals en we gaan aan boord van een dinghy met een aantal marinebiologen, walvissen spotten. Alleen de tocht met de rip naar de plek waar de walvissen zouden kunnen zitten is al supercool. Na een half uur varen zien we walvissen, het zijn potvissen, een familie potvis. 6 in totaal waarvan 2 jonkies. We zien vooral de vinnen en het bollen van de rug, soms een kop, helaas geen staart. We blijven kijken en volgen ze een tijdlang. Daarna gaan we op zoek naar dolfijnen, we zien eerst een hele school gewone dolfijnen en dan hele bijzondere wit/grijze dolfijnen. Prachtig deze wilde dieren. Onvoorstelbaar dat er op sommige plekken in de wereld nog op walvissen gejaagd mag worden (Noorwegen en Japan) Ze hebben geen schijn van kans als er op ze gejaagd wordt.
Begin van de avond varen we naar Terceira, 65 nm, we liggen lekker in het avondzonnetje de boot vaarklaar te maken. Ariane en ik hebben een curry gekookt. Er staat weinig wind, dus waarschijnlijk veel op de motor. Das jammer, maar het is zoals het is. Toch hijsen we de zeilen en de wind wakkert een beetje aan. We zien de Pico bij de ondergaande zon en ook het eiland Faial met Horta bij zonsondergang. We varen nog een uur of 10, ik heb de wacht samen met Maartje om 01h vannacht ook wel de hondenwacht genoemd.. Om 01h begint onze wacht, het is prachtig, hele mooie sterrenhemel, gezellige wacht met Maartje en JP. We zijn er niet helemaal over uit wat de poolster is. Mooie gesprekken in de nacht. Het is magisch, onvergetelijk. De 3 uurtjes vliegen om, ik ga nog lekker een paar uur slapen. Om 9h lopen we de haven in van Angra de Heroismo op Terceira, in een heerlijke ochtendzon. We leggen aan op onze stek van vorige week.
Dag 10 – We gaan lekker ontbijten in het dorp, de croissants en zo zijn niet te hakken maar we doen het ermee. Wel lekkere koffie. We nemen een duik op het idyllische plekje van vorige week en liggen dan heerlijk te relaxen op het strandje. De hele week hebben we dubbel gelegen over de verschillende rollen van de meneer en mevrouw alla Jochem Myjer op Bonaire haha Bulletalie mevrouw, overstag meneer, commando meneer, suggestie meneer, dinghy meneer, flipperkast menéer, afmeer meneer, en we verzinnen nog meer. We vinden deze week ook alles overrated, de huik, reven, netjes de zeilen opruimen, dolfijnen, zonsondergang en zonsopgang, 8 uur slapen, vochtige doekjes ‘wetties’, koken aan boord, zeilen in de breedste zin van het woord en de stabiliteit van het weer. En reputatie, dat is ook overrated.
We poetsen de boot, ik doe de plees, dat kan ik namelijk ook. Het besef komt binnen, het is bijna voorbij, deze topweek. Ariane en ik scoren nog een zonnebril, haha hier op Terceira, de leukste zonnebrillen ever. We borrelen aan boord, ons laatste keer plop. Er worden nieuwe plannen gemaakt voor een mooie reis naar Caribbean eind dit jaar, met onze top schipper JP. We bedanken JP voor zijn rol. Hij gaat mee met de pret en energie van de groep en als het moet grijpt hij in en is hij in de lead. Hij krijgt een zwembroek ter motivatie van een ochtendduik.
Harold en Cathelijne hebben al geboekt met potlood voor de Caribbean en ik kan het pas in september zeggen afhankelijk van het programma van Pim en Bassie. Ariane denkt er nog over.
We eten bij O’Cachalote, daar kun je kiezen uit 2 gerechten, steak tonijn of steak beef en super lekkere wijnen. De tent wordt al 31 jaar gerund door hetzelfde echtpaar, zij kookt en hij bedient, we hebben even geholpen met afruimen, daar komt hij niet helemaal aan toe. We hebben weer een gezellige avond en ben dan toe aan een goede nachtrust. Wat een mooie reis was dit! Weer veel geleerd over zeilen op zee en dit keer op de oceaan. En uren gemaakt. Ook 2 keer door de nacht zeilen en wachtlopen, een nieuwe ervaring. 2de keer vond ik al een stuk makkelijker dan de eerste keer.
En dat midden in de nacht varen is magisch onder een sterrenhemel. En ben onder de indruk van de Victoria, wat een mooi schip. Dat zeilt zooo goed! Kan ook niet anders, het is een van de mooiste zeilschepen die er is. Ariane heeft ook weer veel geleerd over de boot, zeilen, wind, kracht op de zeilen . En veel zelf doen, ervaring op doen, uren maken. Gaat relaxed naar huis en heeft nu al zin in de volgende trip, kom maar op! Samen hadden we ook weer een hele gezellige week,dit kunnen we heel goed samen! We worden lachend wakker hier, partners in crime 😃.
Morgen weer naar huis, ook altijd fijn!
Rieteke Roelofs
