Gedicht

ZEEGRAF Als ik doodga
 laat me dan ontwaken  in de zee met boven 
mij de schependaken. Als ik doodga
 laat me

Goudstranden Een aquamarijne diepte en ik duik erin de zee rimpelt uit op goudstranden korrels warm zand glijden door mijn

de zee de noordzee rimpelt een vroege morgen het kabbelende water vertelt zijn geheimen  zijn beloften aan en van de

Waaiende wuivende golven,
 Land onder water bedolven,
 beukend, brekend, spattend uiteen, De zee is geweldig als geen één,
 Ze is

MOULES BELGES  Het schaap is de mal van het lam  De schelp is de mal van de mossel  De zee

De zoute zeelucht Dwalend op het strand
 verbolgen door  onmenselijkheid
 adem ik de zware zoute zeelucht in en kijk naar

ik ben de zee Ik ben de zee ik zie de zon in mij weerkaatsen haar vuur dat ik koel.

De zee De zee kun je horen
 met je handen voor je oren,
 in een kokkel, 
in een mosterdpotje,
 of

Zee Ik wil alleen zijn met de zee, ik wil alleen zijn met het strand, ik wil mijn ziel wat

Als ik de dagen tel En als ik de dagen tel met schelpen in mijn kleine hand de dagen van