Gedicht

Ik wilde me inschepen Ik wilde me inschepen voor een land waar ik nog niet bestond. Onderweg ben ik verdronken.

Ik sta heel hoog. Het lage eiland ligt beneden, met achter me de zee. Huizen zijn speelgoed, maar een meeuw

Baai bij avond De schemering valt.  een grote, rode maan  stijgt langzaam uit de golven  aan den oosterrand  der nauwlijks

Verdwaald In de spiegeling van gisteren Zoek ik aan de  vloedlijn van morgen wat eens, het strand van vandaag was 

AAN ZEE Ik keek met moeder naar de zee.  We zaten zwijgend met ons twee:
 mijn moeder en ik. En

De Zeeën De hemel houdt zich blauw de zolder wordt al donker. Ik ga vast leunen door het raam en

Varen – 1 Ik vouw een boot
 van wit papier,
 ik maak een zeil
 van wind. 
 Dan vaar ik

Branding De Zee breekt over de schuimende keien, De Eeuwigheid luistert naar zijn Lied. Wanneer mijn Liederen schreien Luistert de

Bootlied Zeilen, zeilen op de meren, dalen, klimmen, door ’t gebruis; Zwenken, zwaaien bij ’t laveren, Dwars door spattend watergruis.

Afsluitdijk De bus rijdt als een kamer door de nacht de weg is recht, de dijk is eindeloos links ligt