Oceaanverhalen met de Eendracht: Koksassistent Jacqueline
‘Door mijn dochter ben ik met zeilen gestart. Mijn dochter is toen ze een jaar of 18 was eens mee geweest met een jongerenreis op de Eendracht. Toen is ze gevraagd kwartiermeester te worden en uiteindelijk is ze bootsman geworden. Ik ging toen een keer een weekend met haar mee. Dat vond ik ontzettend leuk en later ben ik nog eens als opstapper meegegaan. Vervolgens ben ik als kok-assistent gestart. Ik kookte al voor grote evenementen bij de scouting en hou van koken. Mijn dochter vaart inmiddels niet meer, ik heb het eigenlijk van haar overgenomen.’
Naam: Jacqueline
Functie: koksassistent
Leeftijd: 59
Hoe lang bij de Eendracht: sinds 2021
‘Koken aan boord is best pittig. Ik zou niet in mijn eentje verantwoordelijk willen zijn. Je hebt veel meer uitdagingen dan op de wal. Je kookt van andermans bestellijst, je mist van alles aan boord. We hebben nu bijvoorbeeld geen bloemkool, geen broccoli en de bananen zijn ook vrij snel op gegaan. Je moet het doen met wat je hebt, je kunt niet even naar de groothandel, terwijl je de bemanning goede en gezonde voeding wil voorschotelen. Ga er maar aan staan!’
‘Mijn hele leven was ik al van de watersporten. Ik zwom en surfde. Zeilen was nooit eerder in me opgekomen, maar als ik zeilen eerder in mijn leven had ontdekt had ik nog wel bootsman willen worden.
Ik hou van het geluid van het water dat je hoort, als het schip door de golven en de wind snijdt. In de kombuis merk je daar alleen niet zoveel van. Je moet jezelf verplichten naar buiten te gaan, anders gaat het langs je heen. Dat je de sterren kan zien en soms de hele melkweg, dat is heel gaaf. Midden op zee is het pikkedonker. Dat heb je niet in de stad. En op deze reis is het wel heel bijzonder dat er niets om je heen is, geen schip, niets. Je bent ook wel heel alleen dan. Wat als het niet goed gaat, wat doe je dan. Daar sta ik wel bij stil.’
‘Iets spannends wat ik aan boord heb meegemaakt.. Ik wacht nog steeds op een mega storm eigenlijk! Ik heb wel eens meegemaakt dat we op een rollend schip moesten koken. We werden door de hele kombuis geslagen. Dat is wel uitdagend. En ik slaap voorin het puntje van het schip. Daar wordt je je bed echt uitgekwakt met hoge golven. Maar ik heb me nooit onveilig gevoeld. Als opstapper heb ik wel eens zelf de buitenkluiver aangeslagen. Je zit vast, maar dat is wel spannend! Dan ga je steeds in de plooi van het zeil staan en je moet steeds meer klemmen aanslaan. Het allerspannends dat ik mee heb gemaakt was dat mijn hand vastzat. Ik had een lijn vast bij het aanmeren in Rotterdam, en ik werd zo zo’n gat in getrokken met mijn handen. Het is gelukkig goed gekomen, maar ik was wel behoorlijk geschrokken.’
‘Een van de leukste dingen die ik heb ervaren was dat ik samen met mijn dochter heb gevaren, naar Alicante. We lagen toen in haar hut. Ze kan heel goed mensen nadoen en we hadden samen ontzettend de slappe lach, dat we dachten als het zo doorgaat komt straks de kapitein vragen of het wat zachter kan. Wat ik ook heel leuk vind is in de kombuis staan tijdens het onderhoud. Dat is heel relaxt, dan maak je allemaal liflafjes en kan je lekker keuvelen met de bemanning. Dat is met een dagtocht wel anders, dat is kneiterhard werken. Dit soort langere tochten heeft wat van beide; je moet hard werken maar kan ook tussendoor wat keuvelen of even een boek lezen. Ik neem vaak mijn breiwerk mee. Wat het varen me echt brengt is een soort verplichte rust. Ik ben er gewoon niet nu. Ik krijg geen apps van mijn werk en ben er over een aantal weken wel weer. Alle prikkels zijn weg, dat is fijn, terwijl het geen isolement is want je hebt wel mensen om je heen. Het is fijn om er even uit te zijn. Ik werk in de psychiatrie en dat is best zwaar. Sinds ik vaar voelt mijn werk gemakkelijker. Ik hoef mijn woorden even niet zo te wegen. Het is heel gezellig aan boord en ik ben omringd door leuke mensen. Ik hoop dat ik dat nog lang zo kan blijven doen. Als ik zeilen eerder in mijn leven had ontdekt had ik nog wel bootsman willen worden. Maar op deze manier kan ik ook mee aan boord!’
Dieuwke de Jong
Dieuwke de Jong (www.dieuwkedejong.com) is fotograaf en jurist, en zeilt met haar Neptun22 over de Friese meren. Voor Zeilhelden zeilde ze als fotograaf mee op het zeilschip Eendracht, tijdens de Atlantische oversteek vanaf Jamaica naar de Azoren. Aan boord portretteerde ze zeilers en voor Zeilhelden vertelt ze hun verhalen met beeld en tekst.
