Onze eerste zeereis op eigen kiel: de tocht naar Chatham deel 2

‘Nu hebben we de tocht naar Chatham overleefd en knallen we hier op de dijk,’ roep ik in paniek naar Cornell. Ik heb de helmstok in mijn handen en kijk naar de zwarte rook dat uit de motor komt. Mijn helmstok reageert niet en de golven duwen me steeds meer richting de dijk van Volendam.
‘Waren we nog maar op het zoute water,’ jammer ik.

Read more

Onze eerste zeereis op eigen kiel: de tocht naar Chatham 

‘Het is hier ondiep,’ ik kijk naar de dieptemeter, 1 meter 30 geeft ie aan. Mijn boot steekt 1 meter 70.
‘Hè, hoe kan dat nou?’ Cornell kijkt me met grote ogen aan.
‘Ik zit niet in de vaargeul.’ Snel geef ik gas bij en vaar richting de geul.
‘Net aan,’ zucht ik opgelucht. ‘Dit heb ik toch niet alleen gedaan?’
‘Jij wilde toch kijken hoe die zeilboot aan de mooring lag,’ lacht Cornell.
Ik kijk over de groene heuvels en de cottages aan de River Orwell richting onze eerste Engelse haven, Woolverstone Marina. We hebben zojuist voor het eerst op eigen kiel de Noordzee overgestoken.

Read more

Hondenwacht 22 – Blijf hier weg!

Volgens de kaart varen we in een militair oefengebied voor onderzeeërs. Een Franse stem over de marifoon waarschuwt alle schepen. ‘Blijf hier weg, hou tenminste 7 mijl afstand tot ons oorlogsschip!’
De stem op de marifoon wordt dringender en ratelt een lange boodschap.

Read more

‘Je bent geen beginnend zeilster meer’

‘de heren hebben bijna geen ervaring met zeilen, dus ik stel voor dat we de dames opsplitsten’. Samen varen we de nacht in.
De hele terugweg is één groot cadeau. Prachtig weer, zon en windkracht vier. Achtentwintig uur later als we door de Stevinsluizen zijn bij Den Oever plopt Sebastiaan de champagne open voor het ontbijt.
‘Je bent nu geen beginnend zeilster meer, Gerie. Dat kan je echt niet meer zeggen.’

Read more