Hondenwacht 19 – Windkracht acht?

‘We kunnen de storm wel uitrijden,’ zegt de schipper, ‘windkracht acht op open zee is niet zo erg.
Het trekt me niet. Veel wind kan een zeiler op zee overkomen, maar om een herfststorm op te zoeken?
‘Wat als het negen waait?’
‘Wat als het maar een dikke zes blijkt,’ is zijn tegenvraag.
Even aarzel ik. Ontzeg ik mezelf nu een bijzondere ervaring, vraag ik me af, moet ik dat willen meemaken, storm op zee?

Read more

Hondenwacht 17 – Het einde der tijden

Raceauto’s op een circuit, daar doet het geluid aan denken. De wind giert over ons heen. In een baai liggen we voor anker, vlak achter een steile rots en een hoge kade. In mijn slaapzak lig ik na te dromen van zomaar acht uur ononderbroken slaap. Buiten een nog uitgestorven stadje.
De schipper slaapt nog in het vooronder. Lekker dit, even niksen en geen wachten draaien. Niks is meer dan genoeg. Ik hoef de boot niet af. Laat maar zo. Nu pas hoor ik hoeveel herrie zee en golven maken als je vaart.

Read more

Mijn zoute ontgroening deel 2

‘Wat zijn de punten waar we op moeten letten?’, Vraag ik. Hij geeft me de pilot: ‘Lees maar.’
Zoveel informatie. Ik zou niet weten waar ik moet beginnen. Focus. Misschien komt het door het slaaptekort, want de Engelse woorden dansen op de bladzijde en dringen niet tot mij door. Wanneer de Noorse kust in zicht is neem ik het stuurwiel over.

Read more

Hondenwacht 16 – Zere kont

Zo. Het staat er. Ik heb het toegegeven. Ik verveel me en ik wil slapen. Of heb ik slaap en is het daarom dat ik me verveel? Zeezeilen is als reizen met een boerenkar. Het schiet niet op en na verloop van tijd krijg je een zere kont en wil je er zijn.
‘Twee heren in een trekschuit,’ zeg ik, zo ziet het eruit.’ We zitten aan de dinette en eten. Buiten glijdt de zee gestaag en traag voorbij.

Read more

Mijn zoute ontgroening deel 1 

Op zeilreis met de Zeezeilers van Marken. Zo doe ik alvast wat zee-ervaring op. ‘Iemand zin in een kopje soep?’ Stel ik voor als we de eerste shipping lane zijn overgestoken. Het valt me een beetje tegen dat niemand mij wil helpen. Ik pak de blikken soep onder de bank vandaan en dan voel ik het. Mijn hoofd wordt zwaar alsof ik teveel alcohol heb gedronken en het zuur uit mijn maag borrelt naar boven. Het is te laat: mijn zoute ontgroening is een feit.

Read more